Kortverhaal 5
- 13 apr
- 1 minuten om te lezen
Ik zie aan alles dat hij anders naar me kijkt. Ik ben niet meer de vrouw die ik voor hem ooit was.
Het meisje waarvoor hij ooit viel, ben ik al lang niet meer. We groeiden samen op. Zestien en zeventien waren we, toen de vonk oversloeg. Toen hormonen ons bewust maakten van elkaars bestaan. Toen we alleen maar buiten de lijntjes kleurden.
Er is sindsdien veel gebeurd. Veel bijgekomen. We hebben stormen getrotseerd. Maar nog nooit was een van ons de storm.
Deze keer wel. Er woedt iets in mij dat alles meesleurt en hij staat te dichtbij. Ik kan het niet dragen. Ik ben kwaad op hem omdat ik ons heb kapotgemaakt.
Ik mis hoe hij altijd naar mij heeft gelachen.
Hoe een klein stukje huid genoeg was om hem dichterbij te krijgen.
Hij zegt dat er niets veranderd is. Hij is altijd al lief geweest. Hij liegt.
Ik zeg dat het ok is, dat ik begrijp dat dit ook moeilijk is voor hem. We liegen tegen elkaar.
Opmerkingen